7 - 12 . زبان چيزى كه متأسفانه بايد بگويم در همه خانه‌ها هست ، بازارى ، كارمند ، مقدس ، غيرمقدس ، انقلابى ، غير انقلابى ، يك گناه بسيار بزرگى است كه ابهتش هم از دل رفته است و بعضى اوقات توجيه هم روى آن آمده است و اگر همه ما براى اين مصيبت خون گريه كنيم ، جا دارد و آن غيبت ، تهمت و شايعه است ! خانه‌هايى هم داريم كه در اين خانه‌ها موسيقى ، ترانه ، مناظر شهوت‌انگيز ، ويدئوهاى كذايى هست ، امّا اين ربطى به جلسه ما ندارد . همين مقدار بگويم : واى به آن خانه‌اى كه در آن ترانه باشد . واى به آن خانه‌اى كه در آن ويدئوهاى كذايى و مناظر شهوت‌انگيز باشد . واى به آن خانه‌هايى كه در آن خانه‌ها ، غنا باشد . اين‌كه من مىگويم « واى » اين لفظ امام صادق عليه السّلام است . آن‌كه متأسّفانه بايد بگويم اين است كه كم است فردى يا خانه‌اى كه مبتلا به غيبت ، تهمت ، شايعه و دروغ نباشد و اينها گناهان بزرگى است . عيب‌جويى در رو يا پشت سر به اندازه‌اى گناهش بزرگ است كه قرآن مىفرمايد : « ويل لكلّ همزة لمزه » « واى به آن كسىكه در رو عيب‌جويى مىكند » . مثلا خانم يك غذايى پخته ، باب طبع آقا نيامده ، مسخره مىكند . يا اين‌كه مثلا آقا يك چيزى از بازار خريده مىبرد خانه ، باب طبع خانم نيست ، مسخره مىكند . قرآن مىگويد : واى به تو ؛ بعد همد ر همين سوره مىگويد : خانم و آقاى كه مسخره مىكنى ! بدان تو را در جهنّم مىبرند و در سلّول جهنمّ مىگذارند آن‌جا بايد بسوزى و بسازى . آن آتشى كه نه فقط پوست را مىسوزاند ، استخوان را هم مىسوزاند .